Największy skalny kościół w mieście – i jedyny, w którym nadal można zobaczyć stare nisze drenażowe. Z zewnątrz nie zgadłbyś.
Murowana twarz
San Pietro Barisano leży na dolnej krawędzi dzielnica o tej samej nazwie. Z zewnątrz wygląda jak zwykły murowany kościół z dzwonnicą; dopiero wewnątrz staje się jasne, że przestrzeń sięga głęboko w skałę. Jest do zatem modelowy przypadek zabudowy w stylu Barisano: z przodu ustawiony, z tyłu wykopany.
Pod względem powierzchni jest do największy skalny kościół w Materze – skalę można zrozumieć tylko wtedy, gdy spojrzy się od wejścia w kierunku tyłu, a koniec pomieszczenia pogrąży się w półmroku.
Dolny kościół
Pod głównym pomieszczeniem znajduje się krypta z niszami, w których chowano zmarłych do czasu odpłynięcia płynów ustrojowych; kości następnie trafiły do wspólnego kostnicy. Praktyka ta była szeroko rozpowszechniona w południowych Włoszech, ale rzadko jest zachowana tak całkowicie, jak tutaj. Nisze z kanałami odpływowymi pozostają niezmienione i sprawiają, że wizyta jest niezapomniana – dla niektórych również nieprzyjemna; jeśli jesteś wrażliwy, lepiej wiedzieć wcześniej.
Stan i historia
Po zakończeniu nabożeństw kościół przez długi czas służył jako magazyn i przy okazji został uprzątnięty; okucia zaginęły, a freski przetrwały jedynie we fragmentach. Dzięki renowacji przestrzeń znów stała się dostępna. Brakuje części historii: w prawie żadnym innym kościele w mieście nie można tak bezpośrednio odczytać upadku Sassi i ich późniejszego odrodzenia.
Dotarcie tam
Droga prowadzi schodami w dół od górnej krawędzi Sasso Barisano. Wewnątrz jest chłodno i wilgotno, podłoga jest nierówna. Nie potrzeba pochodni, ale potrzebne jest cierpliwe spojrzenie – pozostałości obrazów nie ujawniają się na pierwszy rzut oka.
Czytaj dalej
- Sasso Barisano – dzielnica wokół niego
- Madonna delle Virtù – zespół skalno-kościelny w dalszej części zbocza
- Belweder Via D’Addozio – widok z górnej krawędzi
